Jaguar E-Type ciekawostki

sie 29, 2026 | Samochody | 0 komentarzy

Jaguar E-Type zadebiutował w 1961 roku jako drogowa ewolucja trzykrotnego zwycięzcy 24h Le Mans, modelu D-Type. Dzięki zaawansowanej aerodynamice wyliczonej matematycznie oraz nowoczesnej ramie pomocniczej zintegrowanej z kabiną zaoferował osiągi aut wyścigowych za ułamek ceny konkurentów.

Ostatnia aktualizacja: 29 sierpnia, 2026

14 ciekawostek o Jaguarze E-Type

Kształt wyliczony wzorami matematycznymi
Nadwozie zaprojektował inżynier lotniczy Malcolm Sayer. Zamiast tradycyjnego szkicowania użył skomplikowanych tabel matematycznych i praw aerodynamiki samolotowej, by uzyskać minimalny opór powietrza.
Tylne tarcze hamulcowe przy dyferencjale
Tylne hamulce tarczowe zamontowano wewnątrz podwozia (inboard), tuż przy przekładni głównej, a nie w kołach. Odciążyło to same koła (masa nieresorowana), poprawiając stabilność i przyczepność na wybojach.
Hybrydowa konstrukcja kadłuba i ramy
Konstrukcja łączy stalowy monokok z ramą pomocniczą z rur z przodu. Rama trzymała silnik i przednie zawieszenie, co stanowiło bezpośrednie przeniesienie technologii z wyścigowego Jaguara D-Type.
Nocny sprint Boba Berry'ego do Genewy
Przed premierą w Genewie w 1961 roku kierowca Bob Berry przejechał całą trasę z Coventry do Szwajcarii nocą w 11 godzin. Dotarł na stoisko zaledwie 20 minut przed oficjalną prezentacją dla prasy.
Drugi egzemplarz dowieziony przez Normana Dewisa
Z powodu ogromnego zainteresowania dziennikarzy William Lyons ściągnął drugie auto testowe (77 RW). Legendarny kierowca testowy Norman Dewis pokonał całą trasę w nocy ze średnią prędkością 110 km/h.
Silnik XK 3.8 z podwójnym wałkiem
Pod maskę trafił silnik XK o pojemności 3,8 litra z dwoma wałkami rozrządu w głowicy i trzema gaźnikami SU. Jednostka generowała 265 KM, czerpiąc z konstrukcji sprawdzonych w wyścigu Le Mans.
Magiczna bariera prędkości 150 mph
W teście magazynu „Autocar” egzemplarz coupe osiągnął prędkość 242 km/h (150,4 mph). Egzemplarz testowy (9600 HP) został jednak specjalnie wyregulowany w fabryce i wyposażony w wyścigowe opony Dunlop.
Niezależne zawieszenie tylnej osi
Inżynier Bob Knight stworzył niezależne tylne zawieszenie (IRS) z podwójnymi sprężynami śrubowymi i amortyzatorami na koło. Układ okazał się tak udany, że Jaguar stosował go w autach przez kolejne 40 lat.
Przednia maska unoszona w całości
Cała przednia sekcja nadwozia, wraz z błotnikami i reflektorami, stanowi jeden otwierany element. Otwiera się do przodu, zapewniając mechanikom pełny i wygodny dostęp do całego układu napędowego.
Połowa ceny rynkowych rywali
W 1961 roku auto kosztowało zaledwie 2097 funtów za roadstera. Była to niemal połowa ceny ówczesnych modeli Ferrari 250 GT czy Astona Martina DB4 o zbliżonych osiągach.
Potrójny układ wycieraczek szyby
Z powodu bardzo szerokiej i mocno pochylonej przedniej szyby zamontowano układ trzech małych wycieraczek. Dwa tradycyjne ramiona nie były w stanie pokryć wymaganego pola widzenia.
Wersja Lightweight z aluminiowym nadwoziem
W 1963 roku stworzono 12 sztuk wersji Lightweight przeznaczonej do wyścigów. Dzięki aluminiowemu nadwoziu i blokowi silnika auto było lżejsze o 114 kg od wersji standardowej.
Przejście na silnik V12 w Serii 3
W 1971 roku w Serii 3 wprowadzono silnik 5.3 V12 o mocy 272 KM. Nowa jednostka ze stopów aluminium zastąpiła tradycyjne silniki sześciocylindrowe, stawiając na płynniejszy bieg i elastyczność.
Łączna skala produkcji wszystkich serii
W latach 1961-1975 fabrykę w Coventry opuściło ponad 72 500 egzemplarzy we wszystkich trzech seriach produkcyjnych. Najliczniejszą grupę stanowiły modele dostarczone na rynek amerykański.

dodaj ciekawostkę

w budowie

Jaguar E-Type pytania

Jakie silniki napędzały poszczególne serie Jaguara E-Type i jakie osiągały parametry?

Wersje Series 1 i Series 2 wykorzystywały rzędowe jednostki silnik 3.8 R6 o mocy 265 KM oraz silnik 4.2 R6 generujący 384 Nm, natomiast Series 3 otrzymała widlasty silnik 5.3 V12 o mocy 272 KM.

W jakich latach produkowano Jaguara E-Type i ile egzemplarzy łącznie powstało?

Fabryka w Coventry produkowała model E-Type w latach 1961-1975, wypuszczając na rynek łącznie 72 515 sztuk we wszystkich trzech seriach nadwoziowych.

Dlaczego tylne hamulce tarczowe w Jaguarze E-Type zamontowano przy dyferencjale (inboard brakes)?

Umieszczenie tarcz hamulcowych bezpośrednio przy obudowie mechanizmu różnicowego radykalnie zmniejszyło masę nieresorowaną na tylnej osi, co poprawiło przyczepność kół na nierównościach kosztem trudniejszego odprowadzania ciepła i skomplikowanego serwisu.

Jak skonstruowano ramę pomocniczą i nadwozie Jaguara E-Type?

Konstrukcja łączy samonośną stalową kabinę pasażerską z przednią przestrzenną ramą rurową z rur stalowych Reynolds 531, do której przymocowano silnik, osprzęt oraz przednie zawieszenie na drążkach skrętnych.

Dlaczego wczesna skrzynia biegów Moss w Jaguarze E-Type Series 1 sprawia trudności kierowcom?

Fabryczna skrzynia biegów Moss nie posiada synchronizacji na 1 biegu, co wymaga od kierowcy stosowania techniki podwójnego wysprzęglania i międzygazu przy każdej redukcji podczas toczenia się pojazdu.

Jakie gaźniki zasilają rzędowy silnik XK w Jaguarze E-Type i jak często wymagają synchronizacji?

Jednostki sześciocylindrowe w specyfikacji europejskiej zasilają 3 gaźniki SU HD8, które mechanicy zalecają precyzyjnie czyścić, poziomować i synchronizować co 5 000 km do 10 000 km.

Dlaczego silniki R6 i V12 w Jaguarze E-Type mają skłonność do przegrzewania się w ruchu miejskim?

Wąski wlot powietrza w pasie przednim, ciasna zabudowa komory oraz fabryczny, mało wydajny wentylator chłodnicy wymuszają montaż akcesoryjnych aluminiowych chłodnic i elektrycznych wentylatorów SPAL.

Na czym polegała specyfika niezależnego tylnego zawieszenia IRS w Jaguarze E-Type?

Modułowe zawieszenie IRS mieści mechanizm różnicowy w zamkniętej klatce, wykorzystuje 4 amortyzatory ze sprężynami śrubowymi oraz traktuje same półosie napędowe jako górne wahacze poprzeczne.

Dlaczego egzemplarze Jaguara E-Type z rynku amerykańskiego (US-spec) oferowały gorsze osiągi?

Restrykcyjne normy emisji spalin w USA wymusiły zastąpienie potrójnych gaźników SU dwoma gaźnikami Zenith-Stromberg oraz opóźnienie kąta zapłonu, co obniżyło moc silnika 4.2 R6 z 265 KM do około 170 KM.

Ile kosztuje profesjonalny remont blacharki i renowacja ramy rurowej w Jaguarze E-Type?

Odbudowa skorodowanego nadwozia samonośnego, spasowanie długiej maski oraz wymiana przedniej ramy rurowej na nową z atestem generuje koszt w wyspecjalizowanym warsztacie od 120 000 zł do 250 000 zł.