
Ferrari Testarossa ciekawostki

Ferrari Testarossa to niekwestionowana ikona lat 80. i symbol tamtej dekady.
Jego nazwa, oznaczająca "czerwoną głowę", oraz futurystyczny design stworzony przez studio Pininfarina, na zawsze wpisały się w historię motoryzacji i popkultury.
Ostatnia aktualizacja: 18 kwietnia, 2026
23 ciekawostek o Ferrari Testarossa
- Nazwa Testarossa, która po włosku oznacza "czerwoną głowę", nawiązuje do pomalowanych na czerwono pokryw zaworów silnika.
- Wybór tej nazwy był hołdem złożonym legendarnemu wyścigowemu modelowi z lat 50., Ferrari 250 Testa Rossa, który odnosił ogromne sukcesy na torach całego świata.
- Projekt nadwozia powstał w legendarnym włoskim studiu Pininfarina, a zespołem projektantów kierował Leonardo Fioravanti, odpowiedzialny za wiele innych kultowych modeli Ferrari.
- Głównym celem przy tworzeniu Testarossy było zdobycie rynku amerykańskiego, na którym jej poprzednik, model 512 BB, nigdy nie był oficjalnie sprzedawany ze względu na surowe przepisy dotyczące emisji spalin i bezpieczeństwa.
- Charakterystyczne, ogromne wloty powietrza z poziomymi listwami po bokach nie były tylko zabiegiem stylistycznym. Były one funkcjonalnym rozwiązaniem, które doprowadzało powietrze do dwóch chłodnic umieszczonych po bokach pojazdu.
- Przeniesienie chłodnic z przodu na boki wyeliminowało potrzebę prowadzenia gorących przewodów przez kabinę pasażerską, co było dużym problemem w poprzedniku i czyniło jazdę nim, zwłaszcza latem, bardzo niekomfortową.
- Pierwsze egzemplarze, które zjechały z linii produkcyjnej, znane są jako "monospecchio", co po włosku oznacza "jedno lustro". Posiadały one tylko jedno, wysoko umieszczone lusterko boczne po stronie kierowcy.
- Model był produkowany w latach 1984-1991, po czym został zastąpiony przez dwie zmodernizowane wersje: 512 TR i F512 M, których produkcja trwała do 1996 roku.
- W przeciwieństwie do swojego poprzednika, Testarossa została zaprojektowana jako samochód typu "grand tourer" z silnikiem umieszczonym centralnie. Oznaczało to, że oprócz oszałamiających osiągów, oferowała też wyższy komfort podróży.
- Stylistyka Testarossy, z jej szerokim tyłem i ostrymi liniami, zerwała z klinowymi kształtami popularnymi w latach 70. i wyznaczyła zupełnie nowe trendy w projektowaniu supersamochodów lat 80..
- W samochodzie tym jest potężny, 12-cylindrowy silnik typu "bokser" o pojemności 4.9 litra, umieszczony centralnie, tuż za plecami kierowcy i pasażera.
- Jednostka napędowa generowała moc około 385 koni mechanicznych w wersji europejskiej, co pozwalało rozpędzić auto do prędkości maksymalnej 290 km/h.
- Prowadzenie Testarossy to czysto analogowe doświadczenie. Samochód nie posiadał wspomagania kierownicy, ABS-u, kontroli trakcji ani żadnych innych elektronicznych "pomocników".
- Aby wykonać podstawowe czynności serwisowe, takie jak wymiana paska rozrządu, mechanicy muszą wyjąć cały silnik wraz z tylną ramą pomocniczą z samochodu. To sprawia, że obsługa jest niezwykle skomplikowana i kosztowna.
- Ze względu na bardzo szeroki rozstaw kół tylnej osi, inżynierowie musieli zastosować dwa osobne zbiorniki paliwa, aby zapewnić odpowiedni rozkład masy i stabilność pojazdu.
- W latach 1984-1991 wyprodukowano dokładnie 7177 egzemplarzy oryginalnej Testarossy, co w tamtych czasach czyniło ją jednym z najliczniej produkowanych modeli w historii Ferrari.
- W momencie debiutu w Niemczech w 1984 roku, cena Testarossy wynosiła 222 300 marek niemieckich. Zaledwie sześć lat później, w 1990 roku, cena wzrosła do 268 000 marek.
- Osiągi były imponujące jak na lata 80. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h zajmowało około 5,8 sekundy.
- Choć początkowo wczesne modele z jednym lusterkiem były mniej pożądane, dziś są one znacznie rzadsze i osiągają na rynku kolekcjonerskim wyższe ceny niż wersje z dwoma lusterkami.
- Największą sławę i status ikony popkultury przyniosła Testarossie rola w kultowym serialu "Policjanci z Miami". Co ciekawe, początkowo bohaterowie używali repliki Ferrari Daytona, co doprowadziło do pozwu ze strony Ferrari.
- Biała Testarossa zagrała również pamiętną rolę w filmie "Wilk z Wall Street" z 2013 roku, gdzie była prowadzona przez postać graną przez Leonardo DiCaprio. Co ciekawe, prawdziwy Jordan Belfort, na którego historii oparto film, również posiadał taki samochód.
- Samochód stał się również gwiazdą jednej z najpopularniejszych gier arcade wszech czasów - "Out Run" firmy Sega z 1986 roku.
- Jedyny oficjalny egzemplarz Testarossy w wersji kabriolet (Spider) został zbudowany na specjalne zamówienie dla Gianniego Agnellego, ówczesnego szefa koncernu Fiat, do którego należało Ferrari. Do dziś pozostaje on unikatem.
dodaj ciekawostkę
w budowie
Ferrari Testarossa pytania
W jakich latach produkowano Ferrari Testarossę?
Pierwsza, oryginalna wersja Testarossy była produkowana w latach 1984–1991. Cała seria, wliczając jej ewolucje (512 TR i F512 M), była wytwarzana do 1996 roku.
Co oznacza nazwa "Testarossa"?
Nazwa "Testarossa" w języku włoskim oznacza "czerwoną głowę". Odnosi się to do pomalowanych na czerwono pokryw zaworów 12-cylindrowego silnika, co było tradycją nawiązującą do wyścigowych modeli Ferrari z lat 50..
Jaki silnik napędzał Ferrari Testarossę?
Sercem samochodu był wolnossący, 12-cylindrowy silnik o pojemności 4,9 litra w układzie płaskim (bokser, 180°). Generował on moc 390 KM i moment obrotowy 490 Nm.
Jaka była maksymalna prędkość Ferrari Testarossy?
Ferrari Testarossa mogła osiągnąć prędkość maksymalną 290 km/h. Jej późniejsza ewolucja, model 512 TR, była jeszcze szybsza i osiągała 314 km/h.
Jakie osiągi miała Ferrari Testarossa?
Testarossa przyspieszała od 0 do 100 km/h w czasie od 5,2 do 5,7 sekundy, w zależności od źródła. Pokonanie dystansu ćwierci mili zajmowało jej około 13,6 sekundy.
Ile paliła Ferrari Testarossa?
Ze względu na duży i mocny silnik, Testarossa była autem paliwożernym. W cyklu miejskim zużycie paliwa mogło dochodzić do 23,2 l/100 km, natomiast w trasie spadało do około 10 l/100 km.
Ile kosztuje Ferrari Testarossa?
Ceny Ferrari Testarossy na rynku wtórnym są bardzo wysokie i stale rosną, co czyni ją dobrą inwestycją. Zadbane egzemplarze mogą kosztować od 100 000 euro wzwyż, a ceny niektórych ofert sięgają nawet 737 000 zł.
Czy Ferrari Testarossa jest niezawodna?
Jak na supersamochód z lat 80., Testarossa wymaga bardzo troskliwej i regularnej opieki. Nie jest to auto o współczesnych standardach niezawodności, a jego największą bolączką bywały problemy z układem smarowania, które mogły prowadzić do zatarcia silnika przy niewłaściwej eksploatacji.
Jakie są najczęstsze usterki w Ferrari Testarossie?
Najpoważniejsze problemy dotyczą silnika i jego osprzętu, w tym układu smarowania. Kosztowne są również regularne serwisy, zwłaszcza wymiana pasków rozrządu, która wymaga wyjęcia całej jednostki napędowej z samochodu.
Dlaczego Testarossa ma charakterystyczne wloty powietrza?
Ogromne wloty powietrza na drzwiach, zaprojektowane przez studio Pininfarina, nie pełniły jedynie funkcji estetycznej. Ich zadaniem było doprowadzenie chłodnego powietrza do dwóch chłodnic umieszczonych z tyłu pojazdu, co rozwiązywało problem przegrzewania się kabiny, znany z poprzednika – modelu 512 BB.
Jaką rolę Testarossa odegrała w popkulturze?
Ferrari Testarossa stało się jedną z największych ikon lat 80., głównie dzięki występowi w popularnym serialu telewizyjnym "Policjanci z Miami" ("Miami Vice"), gdzie biały egzemplarz był samochodem głównych bohaterów.
Ile egzemplarzy Ferrari Testarossa wyprodukowano?
Wyprodukowano 7177 egzemplarzy oryginalnej wersji Testarossy, co czyniło ją jednym z najlepiej sprzedających się modeli w historii Ferrari w tamtym czasie. Łącznie, wliczając modele 512 TR i F512 M, powstało niespełna 10 000 sztuk całej serii.
Czym różniły się wersje 512 TR i F512 M?
Model 512 TR (1991 r.) był ewolucją Testarossy z mocniejszym silnikiem (ponad 420 KM) i zmodernizowanym wnętrzem. F512 M (1994 r.) to ostatnia, najrzadsza wersja z mocą podniesioną do 440 KM, która porzuciła chowane reflektory na rzecz stałych świateł i miała przeprojektowany tył.
Jakie były koszty serwisowania Ferrari Testarossy?
Koszty utrzymania są bardzo wysokie. Najbardziej znanym i kosztownym zabiegiem jest tzw. serwis "engine-out", czyli wymiana pasków rozrządu, która wymaga wyjęcia silnika z nadwozia. Taka operacja może kosztować kilkadziesiąt tysięcy złotych i musi być wykonywana co kilka lat.
dodaj pytanie
w budowie
Zobacz również:














